Gezi Parkı direnişine ilk günden beri tepkimi az çok herkes anlamıştır. Direnişin en büyük destekçilerinden biriyim. Günün büyük çoğunluğunu neredeyse nette geçiren ben artık çıkamaz hale geldim. Çünkü olayları hem kendim adına takip ediyorum hem de evimin gazetecisi konumuna geldim. Kimse neden demez sanırım buna. Halk ve Ulusal Tv'yi izlerken onların yetişemediği yerlerde haberleri sosyal medya'dan takip ediyorum. Ve biliyorum ki çoğu kişi benimle hem fikir. Herkes evinin haber ajansı olmaya başladı.
Velhasıl iş böyle olunca kitap okumakta azami ölçüye düştü. Tabi ki olayların başlangıcında elime dahi almakta zorlanıyordum. Şimdi şimdi eski sıcaklığı yakalamaya çalışıyorum. Ama gerçekten zor. Öyle ki haberleri takip etmek için bilgisayar da dizi falan izlemeye başladım ki her 5 dakikada bir facebook'tan haberleri takip edebileyim.
Bunların yanı sıra Taksim Gezi Parkında da bulunmaya çalışıyorum. Bahsetmek istediğim nokta da bu. Bir çok blogcu arkadaşım konuya çok güzel temas etmiş zaten ama ben de bugün ki izlenimlerimi paylaşmak istedim. Susmakta bir yere kadar.
Bugün, haftasonu olduğundan öğle saatlerinde gittik. Ve benim gittiğim günler arasında en kalabalık olanıydı. Ve olanca kalabalığına rağmen arasanız bulamayacağınız bir ortam vardı. Hani insanlar nereden vursakta taş atsak diyorlar ya, taciz varmış falan filan. Bir çift gözüm var Allah'a şükür iyi de görüyor ve benim gördüğüm itinayla seçseniz oluşturamayacağınız bir insan topluluğu vardı. Birine çarptığında özürler havada uçuyor. Özellikle benim gibi sakarsanız karşılıklı özürleşmeler bolca oluyor. Sık sık çöplerin toplandığı, yemek ve su ihtiyacının karşılandığı bir yer. Kimsenin kimseye yan gözle bakmadığı aksine yardımlaşmanın had safhada olduğu nadide bir yer orası.
Gezi parkı direnişi başladığından beri hep gözlerimi dolduran haberleri okurdum ama yakinen ilk kez tanık oldum. Belki küçük bir olay ama aslında o kadar ki ancak orada iseniz anlarsınız. Kadın ya da erkek farketmiyor, siz elinizi uzattığınızda tutacak biri mutlaka oluyor. İşte ne konuştuğunu bilmeyen insanlar böyle insanlara dil uzatıp iftira atıyor.
Bir laf etmeden önce durup düşünmeyi öğrenir umarım artık insanlarımız. Bu ki küçücük bir olay, daha neler yaşanıyor. Gözlerinizi gerçeklere o kadar kapatmışsınız ki görmemek için direniyorsunuz. Ama sorun değil Gezi Parkı da Direnmeye devam ediyor.
#DirenGeziParkı
İstedikleri gibi düşünmeyen bireyler olmamak için okumaya ara vermeden devam edeceğim. Bir gözüm tabi ki yine takipte olacak (:



















